رویاهایم هنوز در انتهای جاده های تو پرسه میزنند و من مهار می کنم خیالم را تا چهار نعل به سمت دوست داشتنت باز نگردد.
جاده به اخر رسیده و چیزی در درون من میل بازگشت به ابتدای این راه طولانی را ارزو می کند
سخت است کنار امدن با چموشی های این روح سرکش
سخت است
پ.ن:نمیدونم این جمله از کیه؟
"از تو که حرف می زنم
یک جور خوبی...حال من بد می شود!!!

/ 0 نظر / 16 بازدید